แคร์รี่ แบร้ดชอว์รู้เรื่องเซ็กซ์เด็ด ๆ (และก็กล้าถามซะด้วย)
ตอน "ผลต่อเนื่อง"
บางคืนในนิวยอร์กนั้น น่าจดจำ
ยิ่งใหญ่ เป็นประวัติศาสตร์
แต่บางคืนก็มีแค่บิ๊ก
คุณหาสเต็กแบบนี้ไม่ได้แน่
ในหมู่บ้านนาปาของคุณ
คุณคิดว่ามันมาจากไหน
ทุ่งเลี้ยงสัตว์บนถนนคาแนลเหรอ
สิ่งที่ขาดไปในปศุสัตว์
เราชดเชยมันด้วยแท็กซี่
- นาปาก็มีแท็กซี่ - ก็ได้ คุณชนะ
ฉันไม่อยากทะเลาะเกี่ยวกับมัน
ทะเลาะกันเถอะ เราจะได้ชดเชยกันไง
แล้วมีแผนการยังไงในนิวยอร์กคะ
ตกลงธุรกิจ หักอกผู้หญิงเหรอ
- ผมบอกความลับคุณได้มั้ย - นั่นไม่ใช่ผมจริงของคุณเหรอคะ
- ผมจะทำอะไรเกี่ยวกับหัวใจนิดหน่อยน่ะ - อะไรนะ
พวกเขาเจอสิ่งอุดตันในเส้นเลือด ผมเลยจะมาผ่าตัดหลอดเลือดน่ะ
ขั้นตอนง่าย ๆ ไม่ใช่เรื่องใหญ่
แต่ผมจูบลาคุณได้เลย
แคร์รี่ เงียบซะ
ไม่เอาน่า อย่าเป็นเด็กขี้แยสิ
มันไม่มีอะไรหรอก พวกเขาทำแบบนี้วันละเป็นล้านคน
- มันก็เหมือนขัดฟันนั่นแหละ - พระเจ้า อย่าพูด
คุณครับ
เธอไม่เป็นไรครับ ขอผ้าเช็ดปากเพิ่มอีกได้มั้ย
และก็ไวโอลินด้วย
ที่อัพทาวน์ กำลังมีการเตรียมอาหารเย็นที่ต่างกัน
ด้วยคลอเรสเตอรอล กับน้ำตาที่น้อยกว่า
- พระเจ้าช่วย - เฮ้
คุณเข้ามาในนี้ได้ยังไง ฉันไม่แคร์ ฉันขอปรบมือให้
เพื่อนบ้านคนใหม่ของมิแรนด้า
กลายเป็นแฟนใหม่ของเธอ อย่างรวดเร็ว
คุณหมอสารพัดโรค
แม็กด้าให้ผมเข้ามาน่ะ
เธอตื่นเต้นมาก ที่มีคนใช้ห้องครัวของคุณ
มันเป็นครั้งแรกค่ะ ไม่ยักรู้ว่าคุณทำอาหารเป็น
ผมทำอย่างนึง
เอนชิลาด้า ที่รัก
เอ้านี่
รสจัดดีจัง
คุณจัดการมันได้
มาเร็ว
พระเจ้าช่วย ฉันมีที่รองจานเหรอเนี่ย
ฉันจะตอบแทนคุณยังไงดีคะ ฉันทำแค่ลีน คูซีน
- ผมมีไอเดียอย่างนึง - ตกลงค่ะ
ไม่ มันเป็นไอเดียอีกอย่าง แต่มันเกี่ยวกัน
พรุ่งนี้หยุดพักซะ
หยุดงานเหรอ ฉันไม่ทำอย่างนั้นค่ะ
เบรดี้อยู่กับพ่อของเขา กว่าผมจะไปทำงานก็ทุ่มนึง
เราอยู่ด้วยกันทั้งวันได้
คุณต้องมีวันหยุดพักผ่อน เหลือเก็บไว้แน่ ๆ
ลองคิดดูนะ
ความจริงแล้ว มิแรนด้าไม่เคย ใช้วันหยุดพักผ่อนในอาชีพของเธอเลย
แต่ก็อีกนั่นแหละ ไม่มีใครเคย ทำเอนชิลาด้าให้เธอกินมาก่อน
โว้ว ให้ตายสิโว้ว
สตีฟ คุณมาทำอะไรที่นี่
- พระเจ้าช่วย ไม่เป็นไรใช่มั้ย - เห็นดาวเลย
- ให้ผมดูหน่อยซิ - คุณเป็นใคร
- คุณมาทำอะไรที่นี่ - ผมลืมที่อุดหูของเบรดี้ แล้วคุณล่ะ
- ฉันหยุดพักผ่อนน่ะ - ผมโรเบิร์ต
- นี่โรเบิร์ตค่ะ - ผมเป็นหมอ
เขาเป็นหมอ และก็เป็นแฟนฉัน
ขอโทษค่ะ มันแปลกมั้ย ที่ฉันเรียกคุณอย่างนั้น
ไม่ครับ ผมชอบ
- คุณจะช่วยผมรึเปล่าเนี่ย - ไปทำมันในห้องน้ำดีกว่า
ไปหยิบน้ำแข็งให้หน่อยสิ ก้มหัวไปข้างหน้า
คุณสองคนคบกันนานแค่ไหนแล้ว
เดือนนึงได้แล้ว ฉันว่าจะพูดถึงมันเมื่อถึงเวลาน่ะ
- ฉันรอเวลาที่เหมาะ ๆอยู่ค่ะ - กดไว้
- นี่สตีฟค่ะ พ่อของเบรดี้ - ยินดีที่ได้รู้จักครับ
- พระเจ้า แล้วใครดูลูกอยู่คะ - แม่ผมน่ะสิ
- และก็เด็บบี้ - แค่ช้ำน่ะ
- ขอผ้าอนามัยแบบสอดอันนึง - เอามาทำบ้าอะไร
เป็นเคล็ดลับที่เราใช้ที่ทำงานน่ะ และก็ขอกรรไกรด้วย เอ้านี่
คุณเป็นหมอจมูกหรืออะไร
- หมอกีฬาน่ะ - ให้ทีมนิคส์
เพิ่มการดูถูกเข้ากับการบาดเจ็บ
นี่น่าจะใช้ได้
นั่นหมดปัญหาที่ว่า โรเบิร์ตกับสตีฟจะเจอกันยังไง
ฉันขีดฆ่ามัน ออกจากรายการสิ่งที่ฉันต้องทำได้
นั่นสยองมากเลย ฉันจะสยองกับเรื่องนี้ไปทั้งวันแน่
และก็สตีฟที่น่าสงสาร เขาอยู่ในสภาพที่อ่อนแอมาก
ทั้งเซ็กซ์ ทั้งเลือดออกจมูก แฟนฉันที่เป็นหมอ
- เธอก็ชนะแล้วนี่ - มันไม่ใช่การแข่งขันนะ
เธอพูดถูก เธอมีหมอผิวดำสุดหล่อ ส่วนสตีฟมีผ้าอนามัยอุดรูจมูก
โอเค ฉันไม่อยากยอมรับเลยนะ
แต่อีกใจนึงฉันก็ยินดี กับเรื่องทุกอย่างนี่ น่าทุเรศมั้ย
ไม่หรอก ไม่ใช่ว่าเธอวางแผน ให้เป็นแบบนั้นซะหน่อย รึว่าวางแผน
เปล่านะ ฉันคลั่งไคล้โรเบิร์ต ฉันต้องแคร์ทำไมว่าสตีฟคิดยังไง
เธอผ่านกับเขามาเยอะ คนบางคนได้แต่อยู่ใต้ผิวหนังเธอ
- ฉันเจอบิ๊ก... - เขาเข้ามาในเมืองเหรอ
- มาเรื่องหัวใจน่ะ - เขาอยู่ในรายชื่อคนที่รอรึเปล่า
เปล่า เดี๋ยวเธอจะต้องรู้สึกแย่มากเลยละ
เขามาที่นี่เพราะเขามาผ่าตัดหัวใจ
โอเค ฉันเป็นปิศาจร้ายแล้ว เล่าต่อเลย
ไม่เป็นไร มันเป็นขั้นตอนธรรมดาทั่วไป พวกเขาเจอสิ่งอุดตัน...
ไม่เอาน่า
ขอโทษ ฉันเป็นแบบนี้เลย ตอนที่เขาบอกฉันเมื่อคืนก่อน
ฉันรู้ว่าเขาจะไม่เป็นไร แต่... เกิดอะไรขึ้นกับฉัน
ยู้ฮู สาว ๆที่กินมื้อเที่ยวกันน่ะ
บิทซี่ วอน มัฟฟลิ่งเพิ่งแต่งงานกับ บ๊อบบี้ ไฟน์นักร้องคาบาเร่ต์
ที่ทุกคนรู้ดียกเว้นบิทซี่ ว่าเป็นเกย์ที่เกย์ที่สุดที่ยังมีชีวิตอยู่
- พระเจ้าช่วย ดูคุณสิ - เชื่อมั้ยล่ะ ฉันท้องแล้ว
เป็นผู้หญิงด้วย บ๊อบบี้เลือกชื่อไว้ 2 ชื่อแล้ว
จูดี้หรือไม่ก็บาร์บาร่า เราจะรอดูก่อนว่าเธอจะหน้าตาเป็นยังไง
- ฉันชอบจูดี้นะ - และฉันก็ติดหนี้บุญคุณคุณหมอเหมา
หรืออย่างที่เราเรียกเขา คุณหมอว้าว หมอฝังเข็มผู้สร้างปาฏิหาริย์
ฉันทนไม่ไหวแล้วกับพวกไอยูไอ ไอวีเอฟ และก็ฉันขอยอมแพ้
แล้วฉันไปหาหมอคนนี้แล้วก็... ฟึ่บ ท้องเลย
- แค่จากการฝังเข็มเหรอ - เขาทำให้ตะบองเพชรท้องได้เลย
เอาละ ฉันต้องไปแล้ว หรือฉันควร จะพูดว่า "เดินเตาะแตะไปก่อนนะ"
- ดีใจจริง ๆที่ได้เจอพวกคุณ - บายจ้ะ
นั่นมันเป็นไปได้ยังไง ผู้หญิงคนนั้นอายุ 50 ปีได้แล้ว
- และก็แต่งงานกับตุ๊ด - ฉันต้องไปหาหมอเหมานั่นแล้วละ
สวัสดีค่ะ ฉันมีนัดกับคุณหมอเหมา ตอน 3 โมงค่ะ
ฉันรู้จักคนที่พยายามมา 5 ปี
เธอดื่มชารึเปล่า กลิ่นมันฉุนมากเลย แต่มันได้ผล
เพื่อนฉันมา 3 ครั้งท้องเลย
ฉันรู้จักผู้หญิงคนนึงที่หมอบอกว่า เธอไม่มีวันท้องได้ แล้วทายซิอะไร
เธอจะคลอดลูกคนที่ 4 คริสต์มาสนี้
ผู้หญิงคนนี้บอกว่าสมุนไพรคือสิ่งสำคัญ
ฉันเริ่มรักษาครรภ์ตั้งแต่สามีคนแรก
แต่ตอนนี้ฉันแต่งงานใหม่แล้ว
ผมมีข้อมูลนั่นหมดแล้วครับ
เราสนใจสิ่งที่กำลังทำกันอยู่นี่ดีกว่านะ
อีก 20 นาทีผมจะเข้ามานะครับ ผ่อนคลายกับความคิดของคุณไว้
ฉันรู้จักผู้หญิงคนนี้ที่หมอบอกว่า เธอไม่มีวันท้องได้ แล้วทายซิอะไร
เธอจะคลอดลูกคนที่ 4 คริสต์มาสนี้
จากเวชบำบัดทางตะวันออก แถวอัพเปอร์ เวสต์ ไซด์...
สวัสดีค่ะ
...มายังเวชบำบัดทางตะวันตก แถวอัพเปอร์ อีสต์ ไซด์
- เฮ้ คนสวย - เป็นยังไงบ้างคะ
ผมยังไม่ตาย
ตาบ้านี่
- คุณคิดว่าผมจะตายงั้นเหรอ - ไม่รู้สิโรงพยาบาลทำให้ฉันกลัวน่ะ
ผมสบายดี เยี่ยมเลย รู้สึกสบายมาก
คุณน่าจะเห็นสีหน้าคุณนะ
คุณนี่ดูง่ายมากเลย
ได้เวลารูบี้แล้ว รูบี้เป็นคนโปรดของผม
- เขาพูดอย่างนั้นกับพยาบาลทุกคนล่ะ - มันเป็นการสันนิษฐานที่ใช้ได้ค่ะ
เอาละ ที่รัก ลุกขึ้น อย่างนั้น
โธ่ แย่จริง เธอเอาอีกแล้ว น้ำตาทะลักอีกแล้ว ใจเย็น ๆไว้
- ขอโทษค่ะ อย่าสนใจฉันเลย - โอ น่ารักจริง ๆ
เธอเป็นห่วงคุณน่ะค่ะ
อย่าร้องไห้สิคะ สามีคุณไม่เป็นไรหรอก
ฉันไม่ใช่...เขาไม่ใช่สามีฉันค่ะ
ขณะเดียวกัน ซาแมนต้าก็อ้าแขน ต้อนรับสมิธกลับจากสถานที่ถ่ายทำ
เอานิ้วชี้คุณบี้ปุ่มของฉันสิคะ
โอ๊ว ดีค่ะ แต่กดเบา ๆหน่อย
โอเค ทีนี้ก็ 2 นิ้ว...
สูงอีกนิดค่ะ...ไปทางซ้ายอีกหน่อย...
รู้สึกแคมนั่นมั้ยคะ
- คุณไปสัมมนาผู้กำกับมาเหรอ - ฉันอ่านมาน่ะค่ะ
โอเค เอานิ้วไว้ตรงนั้น แต่เลื่อนนิ้วโป้งขึ้นมาอีก...สูงอีก...
โอว... ฉันคิดถึงมือนั่นจังเลย
ต่อมา สมิธก็ลองท่าใช้มือที่ลึกถึงในสุด
อยากกินอะไรคะ
ซูชิมั้ง
- หรืออาหารไทย - ไม่ค่ะ ฉันเพิ่งกิน...ว้าย...
ที่รัก
ไม่เป็นไรใช่มั้ย
- ฉันเห็นอกเห็นใจพวกคนพิการจริง ๆ - เกิดอะไรขึ้น
ฉันตกลงไปในช่องริมทางเท้าน่ะ โง่จริง ๆ
พระเจ้า ทำไมถึงตกลงไปได้ล่ะ
ความผิดของสมิธน่ะ เขาทำบางอย่างที่วิตถารมาก
ฉันจะพูดให้ฟัง เขาพยายามจับมือฉัน
เธอจะบอกว่าสมิธชอบเดินจับมือเหรอ
มาคิดว่าเขาเคยเสิร์ฟอาหารให้เรา
เธอหัวเราะไปเถอะ แต่มันเป็น ส่วนหนึ่งของปัญหาที่สำคัญกว่านั้น
ฉันไม่ได้อึ๊บผู้ชายที่โสดหรือแต่งงานแล้ว เลยสักคนตอนที่สมิธไม่อยู่
และฉันก็จะบอกอะไรอีกอย่างนะ ฉันคิดถึงเขา
ฟังดูเหมือนเขาก็คิดถึงเธอเหมือนกัน ไม่งั้นคงไม่มีพฤติกรรมแปลก ๆแบบนี้
จะชอบหรือไม่ก็ตาม ลูกอ๊อดน้อย ๆนั่น เปิดกว้างสำหรับเธอแล้ว
ชีวิตนี้สั้นนัก เธออาจอยากจับมือเขาก็ได้
มันเกิดขึ้นอีกแล้ว ฉันร้องไห้ ตอนฉันไปเยี่ยมบิ๊กที่โรงพยาบาล
- นั่น 3 ครั้งแล้ว - ฉันแนะนำให้ใช้มาสคาร่ากันน้ำ
วิธีเดียวที่จะมีบิ๊กอยู่ในชีวิตฉันได้ ก็คือปิดกั้นความรู้สึกบางอย่าง
ความรู้สึกทุกอย่างมันปะทุขึ้น แบบไม่มีที่ไปยกเว้นออกทางนัยน์ตาฉัน
- แล้วเธอจะทำยังไง - ก็ไม่ทำยังไง
บิ๊กจะไม่มีวันเปลี่ยนแปลง เขาถึงขีดจำกัดแล้ว ฉันยอมรับเรื่องนั้น
เขาจะกลับนาปา แล้วฉันก็จะกลับสู่การไม่ร้องไห้ จบ
ถ้ามันเจ็บ แล้วเรามาช็อปปิ้งกันทำไม
นิ้วเท้าฉันบาดเจ็บ แต่สปิริตฉันไม่ได้บาดเจ็บ
งั้นก็เร็วสิ เดินเร็ว ๆหน่อย
ถ้าผลไม้ที่หมายถึงนิวยอร์ก คือแอ๊ปเปิ้ล
เสียงที่หมายถึงมัน ก็คือไซเรนรถพยาบาล
มันเหมือนมีคนบาดเจ็บทั้งวัน
และคนทั้งเมืองก็ต้องได้ยินเกี่ยวกับมัน
แล้วการบาดเจ็บที่ไม่มีเสียงไซเรนล่ะ
ไม่ว่าคุณจะตกลงไปในช่องข้างถนน หรือกลับมาตกหลุมรักอีกครั้ง
หัวใจที่เปิดกว้างมันอันตรายแค่ไหน
ฮัลโหล โรงพยาบาลเมาท์ ไซนายค่ะ
สวัสดีค่ะ ช่วยต่อห้อง 817 หน่อยได้มั้ยคะ
เดี๋ยวนะคะ
คนไข้ออกจากโรงพยาบาลไป เมื่อเช้านี้แล้วค่ะ
คุณหาผมเจอได้ยังไง
เมื่อคุณไม่ได้อยู่ในห้องเก็บศพ ฉันคิดว่าคุณต้องอยู่ที่นี่แน่
ผมคงเชิญคุณเข้ามานะ แต่คลีเน็กซ์ของผมหมดน่ะ
คุณเอาของคุณมารึเปล่า
ขอโทษค่ะ คุณต้องจำฉันสับสนกับคนอื่นแน่เลย
ฉันแคนดี้นะคะ สาวเปลื้องผ้าสุดสวยของคุณไง
หยุด ใส่เสื้อคลุมเดี๋ยวนี้ คุณพยายามจะฆ่าผมเหรอ
ผมสูบบุหรี่ไม่ได้ ดื่มเหล้าไม่ได้และก็ตื่นเต้นไม่ได้ด้วย
- ทุกอย่างเลย - ฉันอยู่ในสหภาพ ฉันรู้กฎดี
แต่ก็น่าเสียดายนะ เพราะผมชอบ สาวระบำแก้ผ้าสวย ๆมากเลย
ไม่ใช่แก้ผ้า แค่ผ้าลายทางน่ะ
งั้นก็เปลืองห้องพักโรงแรมเปล่า ๆ คุณจะทำยังไงต่อ
แคนดี้มีความสนุกมา เต็มกระเป๋าเลยค่ะ
- โอ ของสนุก ๆ - เริ่มด้วย...
โดมิโน่... คลาสสิค และเดย์-โกล
โดมิโน่เหรอ ถอดชุดออกเถอะ แล้วก็ฆ่าผมเดี๋ยวนี้เลย
ให้มันรู้แล้วรู้รอดไป
ไม่มีใครชนะ ด้วยทัศนคติแบบนั้นหรอก
ขณะเดียวกัน ที่อีกฟากหนึ่งของเมือง
ผู้ให้ความดูแลอีกคน กำลังป้องกันไว้ก่อน
แม่รู้จ้ะ เกือบเสร็จแล้ว
เอาละ เสร็จแล้ว ทีนี้เรา...
เมื่อคืนก่อนสตีฟอาจสลบได้
แต่มิแรนด้าไม่รู้เลยว่า แฟนของเขาสวยสลบจริง ๆ
- หวัดดีจ้ะ มิแรนด้า - สวัสดีจ้ะ ยินดีที่ได้...
พระเจ้าช่วย
ฉันไม่เป็นไรค่ะ ฉันไม่เป็นไร
- ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ ฉันมิแรนด้า - แฟนผม เด็บบี้
- แน่ใจนะว่าคุณไม่เป็นไร - ฉันไม่เป็นไรค่ะ จริง ๆ ขอบคุณค่ะ
เฮ้ ไงจ๊ะ หนูน้อยเบรดี้ หวัดดีจ้ะ
ดีจัง คุณกลับมาแล้ว
โรเบิร์ต นี่เด็บบี้ค่ะ และก็...คุณจำสตีฟได้
แน่ใจนะว่าคุณไม่เป็นไร ผมเห็นคุณถลาลงพื้น
อะไรนะ
ฉันไม่เป็นไรค่ะ นิดหน่อยเอง
โรเบิร์ตป้องกันมากไปหน่อย เพราะเขาเป็นหมอน่ะ
- ให้ทีมนิคส์ - ถามจริง ได้ยินมั้ยคะ สตีวี่
- ผมรู้ - เป็นงานที่เยี่ยมจริง ๆ เยี่ยมเป็นบ้าเลย
เด็บบี้ทำงานอยู่มาสเตอร์การ์ด
- สำนักงานใหญ่คอร์ปอเรท - จริงเหรอ ฉันมีบัตรมาสเตอร์การ์ด
สตีฟไม่ยอมให้ฉัน คุยโทรศัพท์เวลาทีมนิคส์แข่ง
- คุณเป็นแฟนทีมนิคส์เหรอ - ผมติดตามทุกทีมของนิวยอร์ก
เขามีชีวิตอยู่เพื่อนิคส์
เราไปดูการแข่งขัน และที่นั่งของเราก็สูงมาก
- พวกเขาเรียกมันว่าอะไรนะ - ส่วนโนสบลีดน่ะ
ผมหาที่นั่งริมสนาม ให้คุณได้ถ้าคุณสนใจ
- ผมชอบที่นั่งของผม - เอาที่นั่งริมสนามสิคะ
- ผมไม่ต้องการมัน - เอาเถอะน่า
ขณะที่มิแรนด้ากับสตีฟ พูดทิ่มแทงกันบนสนามเด็กเล่น
คุณหมอเหมาก็กำลัง เอาเข็มทิ่มแทงชาร์ล็อตในคลินิกของเขา
ครั้งนี้เธอมุ่งมั่นที่จะ ขจัดเสียงแว่วในหัวของเธอให้ได้
อีก 20 นาทีผมจะเข้ามานะครับ ผ่อนคลายและก็หาจุดศูนย์รวมจิตใจไว้
โอเคค่ะ
โชคไม่ดีที่เธอขจัดเสียงบนถนนไม่ได้
เมื่อชาร์ล็อตเปิดใจกว้าง สำหรับเวชบำบัดของจีน
เธอไม่ได้คาดหวัง การมาเยือนจากแนวหน้าปลดแอกคิวบา
คุณหมอเหมาคะ
สวัสดีค่ะ
คุณหมอเหมาคะ ฉันหาจุดศูนย์รวมไม่ได้ค่ะ
ฉันพยายามหาจุดศูนย์รวม แต่เสียงดังแบบนี้ฉันทำไม่ได้
ชาร์ล็อต เมืองนี้จะไม่มีวันเงียบหรอก
ฝึกปิดกั้นเสียงนิวยอร์กนั่นซะ แล้วก็ฟังตัวคุณเอง
ชาร์ล็อตเริ่มที่จะคิดว่า
วิธีแก้ปัญหาไม่ได้อยู่ที่การหาจุดศูนย์รวม แต่อยู่ที่การหาที่อุดหู
นักแสดงเยี่ยมมาก สถานที่ก็สุดยอด ทุกอย่างมันแจ๋วจริง ๆ
- ผมคิดถึงคุณจัง - ฟังนะ...
ฉันรู้ว่าคุณอยากเอามือไว้ที่ไหน
และก็ขอโทษนะ แต่ฉันไม่ใช่ผู้หญิงแบบนั้น
ซาแมนต้า ผมชอบคุณ คุณก็ชอบผม ผมเบื่อเรื่องไร้สาระนี่เต็มทีแล้ว
จับมือผมเถอะน่า
ก็ได้ แต่แค่จนกว่าเท้าฉันจะหายดีนะ
แล้วซาแมนต้า ก็เสียความบริสุทธิ์ให้กับสมิธ
ด้านโน้นมันเบี้ยวมากไป โดยเฉพาะ 4 อันสุดท้ายนั่น
ฉันทำงานหนักอยู่ตรงนี้ แต่คุณนั่งอยู่ตรงนั้นอย่างกับท่อนซุง
- ผมกำลังพักฟื้น - ข้ออ้าง ข้ออ้าง
และมันก็เว้นช่องใกล้เกินไป
คุณไม่เข้าใจฟิสิกส์ที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้
ก็จริง นี่เป็นเกมของคนรุ่นคุณมากกว่า
ขณะที่ฉันเกิดในยุคพาร์ชีซี่
ผมว่าเราคงดูเป็นแบบนี้ ตอนเราอายุ 70
ไม่มีเซ็กซ์และก็เกมกระดาน
คุณคิดถึงวันเกิดครั้งหน้า ของคุณแล้วเหรอ
พูดจริง ๆสิ
คุณกับผม
อาหารพิเศษของคนตื่นเช้า
เก็บมันฝรั่งอบไว้ให้ฉันด้วยนะ ฉันจะไปเจอคุณที่นั่น
คุณไม่เป็นไรใช่มั้ย
พระเจ้า คุณตัวร้อนจี๋เลย ไปนอนที่เตียงเถอะค่ะ
มันลดลงเหลือ 101 องศาแล้วค่ะ
ดีค่ะที่ได้ยินอย่างนี้
ค่ะ ฉันจะทำสิ่งที่ฉัน กำลังทำต่อไปนะคะ
โอเค ขอบคุณมากค่ะ คุณหมอ
ทุกอย่างจะเรียบร้อยดีนะ
- ผ้านี่ยังเย็นอยู่รึเปล่า - รู้สึกดีมากเลย
ดีค่ะ
- คุณเป็นนางฟ้า รู้ตัวรึเปล่า - ไม่ค่ะ ฉันแค่ทำตามหน้าที่น่ะ
ผมพูดจริง ๆนะ เรากำลังทำอะไรอยู่
ผมพูดถึงเราน่ะ
ชีวิตนี้สั้นนัก
เรากำลังทำอะไรอยู่
ฉันก็ไม่รู้ค่ะ
มันต้องใช้แพทย์หัวใจ ที่เก่งที่สุดในนิวยอร์ก
แต่ในที่สุดหัวใจของบิ๊ก ก็ไม่มีอะไรอุดตัน
ที่จริง มันเปิดกว้างทีเดียว
เช้าวันรุ่งขึ้น ทั้งสองฝ่ายที่เจ็บปวดก็กลับมาเจอกัน
หวัดดีค่ะ เฮ้ หนูน้อย เขาเป็นไงบ้างคะ
ดีครับ ตอนตื่นงอแงนิดหน่อย
เมื่อวันก่อนตลกมากเลย
ค่ะ สนุกดี
- คุณพูดว่า "สนุก" หรือ "ตลก" คะ - ผมพูดว่า "ตลก" นะ
- แต่ผมคงหมายถึงสนุกน่ะ - เด็บบี้น่ารักมากเลย
ขอบคุณมาก ผมก็คิดอย่างนั้น
แล้วโรเบิร์ต...ร็อบหรือโรเบิร์ตครับ
- โรเบิร์ตค่ะ - ครับ
ดูเขาก็เป็นคนดีนะ
สวัสดี สตีฟ จมูกเป็นยังไงบ้าง เฮ้ หนุ่มน้อย
ดีขึ้นเยอะเลย ผมบอกคนอื่น ๆ ว่าเด็บบี้ชกผม เธอชอบ
เอาละ ผมไปก่อนนะ
เฮ้ แล้วเจอกันนะ
พระเจ้า ชาร์ล็อต สวัสดีค่ะ
เฮทเธอร์ เกรย์สัน เห็นคุณที่คลินิกหมอเหมา
คุณรู้สึกเหมือนหมอนปักเข็ม ฉันรู้ แต่ไม่รู้สึกเหรอว่ามันได้ผล
- ทำนองนั้นค่ะ - รู้จักอิสโซเบล รี้ดใช่มั้ย เธอน่ากลัวมาก
แต่เธอมีเรื่องราวเด็ด ๆ
เธอพยายามทุกอย่าง ก่อนที่จะไปหาหมอเหมา
เธอเริ่มกินสมุนไพร...
คุณต้องกินสมุนไพรนะ คุณกินมันรึเปล่า
หมอเหมาเป็นผู้สร้างปาฏิหาริย์ เพราะในการพบกันสั้น ๆ 2 ครั้ง
เขาสอนชาร์ล็อตให้ปิดกั้น เสียงทุกอย่างที่เธอไม่อยากได้ยิน
- เฮ้ คุณตื่นนานแค่ไหนแล้ว - ตื่นได้สักครู่แล้วละ
- รู้สึกยังไงบ้างคะ - ดีขึ้นแล้ว
- ผมรู้สึกเป็นตัวผมเองอีกครั้ง - ไหนดูซิ
ผมไม่เป็นไร ไม่เป็นไร
ขอโทษนะ
มันเป็นการเปลี่ยนแปลงที่ใคร ๆ สัมผัสไม่ถึงนอกจากฉัน
แต่ฉันรู้ว่าหัวใจของบิ๊กปิดอีกครั้งแล้ว
มันอาจเปิดอีกครั้งในอีก 5 ปี หรืออาจจะไม่ก็ได้
แต่ฉันรู้จักตัวเองดีพอ ที่จะรู้ว่านั่นยังไม่พอ
อาหารเช้าคุณอยากกินอะไรคะ
แค่คอร์นเฟลคกับน้ำผลไม้ก็พอ ขอบคุณมาก
เป็นครั้งแรกในสัปดาห์ ที่ฉันไม่รู้สึกอยากร้องไห้
ชีวิตนี้มันสั้นนัก